Skip to main content
ExodeUI

EXODEUI DESKTOP

A little space for good ideas.

Choose your platform to get the official ExodeUI installer.

Looking for Intel Mac or other builds? Explore the web studio or check all download options.

Prefer the browser? Try for free in your browser →
Sztuczna inteligencja i UX9 minut czytania·Updated Październik 2026·Zespół ExodeUI

Generacyjne poręcze interfejsu użytkownika: projektowanie pod kątem zamierzeń bez psucia systemu projektowego

Jak zmienia się UX, gdy sztuczna inteligencja buduje interfejs na bieżąco oraz jak konstruować komponenty, tokeny i kontrole, aby wygenerowany interfejs użytkownika pozostał dostępny i zgodny z marką.

Bezpośrednie podsumowanie i definicja

Rdzeń na wynos

Generacyjny interfejs użytkownika oznacza, że ​​model sztucznej inteligencji składa część interfejsu dla każdego żądania. Aby zachować użyteczność, pozwól modelowi wybierać z zatwierdzonego katalogu komponentów, zamiast pisać surowe style, przekaż mu swoje tokeny projektu, sprawdź wyniki (kontrast, skala tekstu, kolejność fokusów, zredukowany ruch) przed renderowaniem i zachowaj stałą ramę nawigacji i kontroli wokół wygenerowanego obszaru.

Od stałych układów po projektowanie zgodne z intencjami

W ustalonym układzie projektanci z góry decydują o każdym ekranie. W przypadku generatywnego interfejsu użytkownika model sztucznej inteligencji decyduje, który interfejs wyświetlić w przypadku konkretnego żądania. Google opisuje generatywny interfejs użytkownika jako model generujący nie tylko treść, ale całe doświadczenie, i teraz udostępnia oparte na nim eksperymenty w aplikacji Gemini oraz w trybie AI w wyszukiwarce Google. W narzędziach programistycznych pakiet Vercel AI SDK opisuje prostszą wersję: model wywołuje narzędzie, a wynik tego wywołania narzędzia jest renderowany jako komponent React.

Jakie zmiany dla UX

Projektanci przestają rysować każdy ekran i zaczynają projektować zasady: które komponenty istnieją, kiedy każdy z nich jest odpowiedni i czego nigdy nie wolno zmieniać. Ramka wokół wygenerowanej treści, takiej jak nawigacja, wprowadzanie, cofanie i ustawienia, powinna pozostać stała, aby ludzie nigdy nie stracili swojego miejsca. Wygenerowane obszary powinny być wyraźnie oznaczone, a ludzie powinni mieć możliwość przełączenia się na prosty, przewidywalny widok.

Poręcz 1: zatwierdzony katalog komponentów

Najbezpieczniej jest pozwolić modelowi wybrać i wypełnić komponenty, a nie je wymyślać. A2UI, otwarty protokół stworzony przez Google, działa w ten sposób: agenci wysyłają deklaratywne opisy komponentów, a klient renderuje je z własnymi natywnymi widżetami, bez uruchamiania dowolnego kodu z agenta. Twój katalog może być mały: tabele, karty, wykresy, formularze, listy, każdy zbudowany i przetestowany przez Twój zespół.

Diagram przedstawiający zamiar użytkownika udającego się do agenta AI, który wybiera komponenty z zatwierdzonego katalogu, pod spodem znajdują się tokeny i kontrole dostępności
Agent wybiera i wypełnia sprawdzone komponenty; żetony i czeki zapewniają, że wynik jest markowy i dostępny.

Poręcz 2: żetony zamiast surowych wartości

Nadaj modelowi tokeny semantyczne, takie jak kolor.tekst.podstawowy lub spacja.4 i odrzuć dane wyjściowe, które używają surowych wartości szesnastkowych lub dowolnych rozmiarów czcionek. Dzięki temu kontrast, typografia i odstępy w systemie są utrzymywane, a motywy takie jak tryb ciemny lub wysoki kontrast działają automatycznie.

Poręcz 3: sprawdź przed renderowaniem

Uruchom automatyczne sprawdzanie wygenerowanych wyników przed ich wyświetleniem: obecność wymaganych pól, kontrast kolorów, kolejność nagłówków, etykiety na wejściach, kolejność fokusu, rozmiar celu dotykowego i obsługa ograniczonego ruchu. Jeśli sprawdzenie się nie powiedzie, wróć do prostego, znanego dobrego układu, zamiast pokazywać uszkodzony interfejs użytkownika.

  • Walidacja schematu: tylko znane komponenty i właściwości
  • Dostępność: kontrast, etykiety, role, kolejność skupienia
  • Limity zawartości: maksymalna liczba elementów, długość tekstu, rozmiary obrazów
  • Rezerwa: zwykła lista lub odpowiedź tekstowa, jeśli weryfikacja się nie powiedzie

Klucz Principles do zapamiętania

  • Generacyjny interfejs użytkownika = model montuje interfejs dla każdego żądania
  • Zachowaj stałą ramkę (nawigacja, wprowadzanie, cofanie) wokół wygenerowanych obszarów
  • Pozwól modelowi wybierać z zatwierdzonego katalogu, zamiast pisać surowy interfejs użytkownika
  • Przekaż tokeny semantyczne i odrzuć surowe wartości
  • Sprawdź dostępność przed renderowaniem i zachowaj rozwiązanie awaryjne

Często zadawane pytania

Źródła

  1. Generative UI: A rich, custom, visual interactive user experience for any prompt — Badania Google
  2. A2UI: A Protocol for Agent-Driven Interfaces — a2ui.org
  3. Generative User Interfaces — Dokumentacja zestawu SDK Vercel AI
  4. Design tokens overview — Material Design 3

Powiązane przewodniki i przykłady

Daj agentom komponenty, które warto wybrać

Projektuj interaktywne komponenty raz w ExodeUI i pozwól Claude Code lub Cursor używać ich poprzez MCP.

Skonfiguruj serwer MCP
Wypróbuj za darmo