Οι σχεδιαστές συχνά φτιάχνουν πρωτότυπες μεταβάσεις στο Figma με Smart Animate και ελατήριο ή bezier easing. Στη συνέχεια, οι προγραμματιστές πρέπει να αναπαράγουν αυτήν την κίνηση στο React. Το Figma δεν εξάγει αυτές τις μεταβάσεις ως κώδικα κινούμενης εικόνας που λειτουργεί, επομένως η εργασία είναι μετάφραση.
Ξεκινήστε καταγράφοντας τι κάνει το πρωτότυπο: τι ενεργοποιεί την αλλαγή (πάτημα, αιώρηση, μετά από καθυστέρηση), ποια επίπεδα μετακινούνται και ποιες ιδιότητες αλλάζουν και το χρονοδιάγραμμα (διάρκεια με καμπύλη χαλάρωσης ή ελατήριο). Η λειτουργία επιθεώρησης και ο πίνακας πρωτοτύπων εμφανίζει αυτές τις τιμές.
Για απλές περιπτώσεις όπως ξεθώριασμα ή αλλαγή χρώματος, οι μεταβάσεις CSS είναι αρκετές. Για ελατήρια, χειρονομίες, κοινές μεταβάσεις διάταξης και κινούμενα σχέδια εισόδου ή εξόδου, μια βιβλιοθήκη όπως το Motion (πρώην Framer Motion) είναι η κοινή επιλογή στο React. Χρησιμοποιήστε τις ίδιες τιμές ελατηρίου που επέλεξε ο σχεδιαστής.
Αποθηκεύστε αυτές τις τιμές ως διακριτικά κίνησης, ώστε η επόμενη μετάβαση να χρησιμοποιεί τον ίδιο χρονισμό. Ο δωρεάν μετατροπέας Figma Animation σε Spring μετατρέπει το Figma easing σε ρυθμίσεις ελατηρίου. Τα εργαλεία κωδικοποίησης τεχνητής νοημοσύνης μπορούν να το επιταχύνουν αυτό, ειδικά όταν συνδέονται με τον διακομιστή MCP του Figma, ώστε να μπορούν να διαβάζουν το πλαίσιο σχεδίασης.
Για στοιχεία με πολλές καταστάσεις, όπως ένα κουμπί με φόρτωση, επιτυχία και σφάλμα ή μια κινούμενη ροή ενσωμάτωσης, η ανακατασκευή με το χέρι είναι ακριβή. Το ExodeUI, το οποίο κατασκευάζουμε, σας επιτρέπει να σχεδιάσετε αυτό το στοιχείο μία φορά και να το παίξετε σε React με το πακέτο exodeui npm, ελέγχοντάς το με εισόδους και συμβάντα από τον κώδικά σας.