Ontwerpers maken vaak prototypes van overgangen in Figma met Smart Animate en verende of bezier-versoepeling. Ontwikkelaars moeten die beweging vervolgens reproduceren in React. Figma exporteert deze overgangen niet als werkende animatiecode, dus de taak is vertaling.
Begin door vast te leggen wat het prototype doet: wat de verandering teweegbrengt (tikken, zweven, na vertraging), welke lagen bewegen en welke eigenschappen veranderen, en de timing (een duur met een versoepelingscurve, of een veer). In de inspectiemodus en het prototypepaneel worden deze waarden weergegeven.
Voor eenvoudige gevallen zoals vervagingen of kleurveranderingen zijn CSS-overgangen voldoende. Voor veren, gebaren, gedeelde lay-outovergangen en in- of uitstapanimaties is een bibliotheek zoals Motion (voorheen Framer Motion) de gebruikelijke keuze in React. Gebruik dezelfde veerwaarden die de ontwerper heeft gekozen.
Bewaar deze waarden als bewegingstokens, zodat de volgende overgang dezelfde timing gebruikt. Onze gratis Figma Animation to Spring Converter verandert Figma-versoepeling in veerinstellingen. AI-coderingstools kunnen dit versnellen, vooral wanneer ze zijn verbonden met de MCP-server van Figma, zodat ze de ontwerpcontext kunnen lezen.
Voor componenten met veel statussen, zoals een knop met laden, succes en fouten, of een geanimeerde onboarding-stroom, wordt handmatig opnieuw opbouwen duur. Met ExodeUI, dat we maken, kunt u dat onderdeel één keer ontwerpen en afspelen in React met het exodeui npm-pakket, waarbij u het bestuurt met invoer en gebeurtenissen uit uw code.