Οι τρεις λέξεις περιγράφουν διαφορετικά επίπεδα λεπτομέρειας και διαφορετικές ερωτήσεις. Ένα wireframe ρωτά "τι πηγαίνει πού;" Μια μακέτα ρωτά "πώς μοιάζει;" Ένα πρωτότυπο ρωτά "δουλεύει για τους ανθρώπους;"
Τα Wireframes χρησιμοποιούν απλά σχήματα και κείμενο κράτησης θέσης για να εμφανίζουν τη διάταξη, την ιεραρχία και το περιεχόμενο. Γίνονται γρήγορα και πετάγονται γρήγορα, γι' αυτό ακριβώς είναι χρήσιμοι: μπορείτε να εξερευνήσετε πολλές δομές πριν δεσμευτείτε σε μία.
Οι μακέτες προσθέτουν τον πραγματικό οπτικό σχεδιασμό: χρώμα, τυπογραφία, εικόνες και στοιχεία. Είναι καλοί για να συμφωνήσουν για την εμφάνιση με τους ενδιαφερόμενους και για μεταβίβαση, αλλά δεν μπορούν να δείξουν πώς συμπεριφέρεται τίποτα.
Τα πρωτότυπα προσθέτουν αλληλεπίδραση. Ένα πρωτότυπο χαμηλής πιστότητας μπορεί να συνδέει καλώδια μεταξύ τους για να δοκιμάσει μια ροή. Ένα πρωτότυπο υψηλής πιστότητας φαίνεται και συμπεριφέρεται κοντά στο τελικό προϊόν, με καταστάσεις, μεταβάσεις και μερικές φορές πραγματικά δεδομένα, ώστε να μπορείτε να εκτελέσετε δοκιμές χρηστικότητας που αποκαλύπτουν πραγματικά προβλήματα.
Το κενό μετά το πρωτότυπο είναι η παράδοση: οι προγραμματιστές συνήθως ξαναφτιάχνουν αυτό που δείχνει το πρωτότυπο. Για τα διαδραστικά στοιχεία, το ExodeUI, το οποίο φτιάχνουμε, κλείνει αυτό το κενό κάνοντας το ίδιο το διαδραστικό αρχείο αυτό που αποστέλλεται στην εφαρμογή.